माहित असणे आणि प्रेम करणे

माहित असणे आणि प्रेम करणे

‘जाणणे’ ही अशी गोष्ट आहे जिथे आपण एकमेकांपासून वेगळे ठरतो.

‘न-जाणणे’ ही अशी अवस्था आहे जिथे आपण सर्वजण एक होतो.

ज्ञानाचा अंत म्हणजेच प्रेम, मैत्री आणि सर्वांविषयीच्या करुणेचा उगम होय.

कदाचित मी तुम्हाला ओळखत नसेन, पण तरीही तुमच्यावर प्रेम करण्यापासून मला कोणीही रोखू शकत नाही.

याचा अर्थ असा नाही की आपण काहीच जाणून घेऊ नये; परंतु हे नेहमी लक्षात ठेवावे की ज्ञानापेक्षा प्रेम श्रेष्ठ आहे.

जेव्हा आध्यात्मिक मार्गावर ज्ञान अपुरे पडते, तेव्हाच प्रेम करण्याची क्षमता उदयाला येते.

जेव्हा प्रेम करण्यासाठी मला कोणत्याही अटींची गरज भासत नाही, तेव्हा माझे प्रेम ‘बिनशर्त’ बनते.

आणि अटी या मनाची निर्मिती असतात.

मनाने ज्ञानाचे विष आत्मसात केले आहे आणि त्यालाच ते अमृत मानत आहे.