तुम्ही दररोजच्या ध्यानाची एखादी पद्धतही सुचवू शकाल का?

मला वैयक्तिकरित्या पहाटेचे ध्यान आवडते; जितके लवकर, तितके चांगले.
पण मी माझी दिनचर्या हळूहळू बदलेन.
ध्यानापूर्वी धावणे, वेट-लिफ्टिंग किंवा योगासने यांसारखे काही श्रमदायी व्यायाम करावेत; कारण अशा क्रियांमुळे भरपूर ऊर्जा मुक्त होते आणि ऊर्जा नेहमी ऊर्ध्वगामी (वरच्या दिशेने) असते. यामुळे आध्यात्मिक प्रवासात तुम्हाला उच्च चक्रांपर्यंत पोहोचण्यास मदत होते.
जर तुम्हाला यात खरोखर रस असेल, तर माझे पुस्तक वाचा; त्यात मी केवळ ध्यानासाठी एक स्वतंत्र प्रकरण दिले आहे. तसेच, अंतर्यामी प्रवासादरम्यान तुम्हाला ज्या आंतरिक टप्प्यांचा अनुभव येऊ शकतो, त्यांचीही चर्चा मी त्यात केली आहे, जेणेकरून ते टप्पे समोर आल्यावर तुम्ही त्यांना ओळखू शकाल.
शुभेच्छा.
दिनचर्येपेक्षाही उत्साह, कुतूहल आणि साहसाची वृत्ती यामुळेच ध्यान यशस्वी होते.
सुखाचा स्रोत एकच आहे.
तुम्ही अंतर्मनात जाऊन परमानंदाच्या अवस्थेशी एकरूप व्हा किंवा बाहेरच्या जगातील सुखाच्या वस्तूंमागे धावून आनंद मिळवा – तो आनंद एकसारखाच असतो.
आनंद हा चैतन्याचाच स्वभाव आहे. मग मनाच्या पलीकडे जाऊन तुम्ही त्याशी जोडून घ्या किंवा सुखाच्या वस्तूंमुळे मनातील दुःख तात्पुरते विसरून ‘मनरहित’ (विचारशून्य) व्हा – यात काही फरक पडत नाही.
अर्थात, एक प्रकारचा आनंद (सुखाच्या वस्तूंमागे) धावल्याने मिळतो, तर दुसरा शांत राहून किंवा विश्रांती घेऊन मिळतो.
निवड तुमची आहे.